18/4/2007 - sonun başlangıcı

işte yine başa dönüoruz...hayatım yalana battı sonunda.....

şu dert ipinden oluşmuş hayattan sadece küçük bir mutluluk istemiştim ama hayat bana ne werdi kocaman bi acı yanında omuzlarımın kaldıramayacağı bi yük....artık  herşeye olan inancımı yitirdim hiç bişeye inanmak gelmio  içimden....o kadar fedakarlık ,çaba...sonucu bu olmamalıydı bunu haketmek için hiç bişey yapmadım...nie neden yaptı?! işte bu beynimi kemiren asıl soru...artık kendimi sorgulamaktan öle yoruldum ki...cwp arasamda yanıt yok herşey onda gizli......ama duymak istediğimden bile emin deilim çünkü cwplar canımı acıtıck die korkuorum____

Tanrım nie?! yine kaybetmeye yemin ettiğim günlerimi yaşıorum,benliğimi kaybettim, ruhum onun ellerinde we sessizce yok oluşumu izliorum________n olur yrdm et :(

3/4/2007 - ewrim

sonun başlangıcındaım derken şimdi olanlara bak....uzun zaman olmuş yazmayalı we hayatım öle farklı yönde ilerledi ki bende hayal mi gerçek mi anlamakta güçlük çekiorum ama bildiğim bi şey war ki gerçekten sabredip çaba gösterip we içinden gelerek dua ederek istediğin herşeye sahip olabiliorsun....nerden mi biliorum son yazımı ocakta yazmıştım durumum felaketti ama hiç wazgeçmedim we şimdi kazanan ben oldum...sadece isteyin we asla hayal ettiklerinizden azına razı olmaın...bi gün hayallerinizi gerçekleştireceğinizden emin olun.......ewrim

17/1/2007 - lanet olsun_____

herşeyden öle yoruldum ki bi kerede herşey istediğim gb olsun...neden nerde hata yapıorum ben yaa...bu kadar büyük bi şey mi istiroum ki...tek istediğim uzun zaman sonra mutlu olmak..bunu haketmemek için ne yaptım.....

tanrım yeter artıkkk gücüm yetmior omuzlarımdaki yük öle ağırlaştı ki kaldıramıorum_______

herşey üstüme üstüme gelio sankii....bi kere daha düştüm iştee kalkmak için ne kadar zaman gerek....benim bu kadar zamanım war mı...zamanı bi yana bırak gücüm war mı_____

yaptığım hiçbişeyden zewk almıorum__bugünlerde herşeye lanet olsun......

tanrım sana ihtiyacım war.....n olur yardım et

8/10/2006 - _______

            bütün günüm ordaydı

senin gözlerinin içinde

bu bir dinlenişdi benim için

belkide sonsuz huzur denmeliydi buna

azımsamak geliyordu sadece içimden

sana ait olduğum zamanları

oysaki onlar çıktığında ömrümden

bir nefes belkide daha az  yaşamışlığım

yinede yetmiyordu zaman

sana doymaya

ve sen yetmiyordun

biliyordum öyle olmadığını gerçeğin

ve vazgeçemiyordum

her gecenin sonunda

senden ve senin varoluşunun gerçekliğinden

biliyorsun artık

senden sonra sadece olması gerektiği

ve güneşin getirdiği gibi yaşıyorum

biliyorsun ve bilmelisin...

yarın yine güneş doğacak korkma

yine mutlu olabileceksin

üzülme gidiyorum diye

ve üzülme hep gideceğim

hep kaçacağım senden uzaklara...

ter içinde bir geceden geliyorum

hiç çekinmiyorum

yalnız kalmaktan yada seni unutmaktan

yapamam çünkü

bozamam aitliğimi toprağa ve sana

biliyorum uyandığımda unutacağım

verdiğim her sözü ama

şimdi kaçamam senden gölgenden

yarını bekleyemem gözlerine bakmak için

sonu gelmese bile razıyım

sana  yalanlarlada olsa

yanımda

avuçlarımda tutabiliyorum

ve biliyorum

güneşler sönmedikçe

aitliğimle yanı başındayım

sessiz ve duraksız...

                   Sen buradasın

Yanı başımda

Avuçlarıma dokunuyorsun

Gerçekliğim oluyorsun

Ah sen  olmasan

Olmasan olmazdı

Bu deniz mavi

Bu sokaklar berrak ve sessiz

Bu yanlızlık bu kadar tatlı olmazdı

Sen olmasan....

         Yanlız olmaktansa yitirilmemeyi tercih ediyorum

         Ve kaybetmek artık umrumda değil

         Karanlığın içinde kaybolmak isterken

Bir baktım ki karanlık benim

Karanlıklar içimde kayboldukça

Boğulmuşum onlarla

Ne oldu ne olacak derken görünmez oldum

Olacakları bitirdiğim andaysa karar verdim ki

Ben ben olacağım artık acımasız ve kaybeden

Ne olursa olsun

Böyledir masalım böyle biter...

Kaybedilenlerle konuşmaktansa

Kaybetmemek en doğrusu

Der bilmiş ama kendide kaybetmiş ses

Dinlemektedir kendim tam karşısında ve mahçup

Neden ve niye anlamadan bilmeden mahçup

Dinlemek bazen yetersiz kalır ki

Kaybetmeye başladığı an aslında o andır kendimin

Bilinçsiz ve yanlızdır aslında

Yapacaklarına kendi karar vermelidir yine

Sonuçlar bir laboratuar çıktısı gibi karşısındadır yine....

Sakince akardı şehir ayak uçlarımızdan

Aslında farkında olmamak için

Elimizden geleni yaparken

O kendini ve akışını sakince

Ve sinsiliğinde gizli zalimliğiyle

Hissettirmek için elinden geleni yapardı

Umarsızca....

Olan bitene göz yumarak

Ve cinayetlerini işleyerek ruhlarımızın...

Kaybetmeye alışmış olmak bırakır insanları

Yarı yolda

Ne değiştirecekse yaşarken ağlamak

Hep kaybetmeye alışmak için

Yaşamak yaşamak yaşamak

Ağlamak ağlamak ağlamak....

Yaşamak ve yaşlanmak nerden baksan ağır gelecek, geleceğin bütün kimsesiz benliksizlerine. Sabahları sevecek herkes artık ve kaybetmeyi bilecek insanoğlu bu kez hesapsızca harcadıklarına üzülme fırsatı bulamazken yitip kendini içsel konuşmalarında ve dışsal bağırtılarında. Yok olup gidecekken yalanlığını kanıtlayan her sahne birşey olacak ki yitirecek ve kaybedecek insanoğlu o olağan günün ardınıdan varacak gerçek olan gerçeğine ve doğrular elbet ki bu hakikatttir ruhuna ya da herhangi biyerine düşecek insanın....

Yaşam kadar gerçek olan bi yanıydı aşk

Yaşardı ve inkar ederdi insanoğlu

Neyi değiştirirdiki yaşamak

Veya insana ait parçalar taşımak

Ve neyi unutturudu ki insana

Bir daha sevmenin acısı.....

Yaşıyorduk ki bir an dirildik

Hayat olabildğince yalanken

Boşluklarımız yaralarla ve ihanetlerle dolu

Neyi değiştirir biraz daha ve tadına vararak yaşamak....

Ne olmuş ki yarına dair

Ya da ne olacak bilinmeyecek kadar

Bizden ve gerçek

Ve yaşanmışlıkların dışında

Suratımıza tüküren bu gerçeklik

Bu gerçekliklerimiz................

Ve hayat yoldan çıkmış

Delirtecek ivmesiyle

Korkularımızın üstüne koşuyor

Belkide aslolan bu

Belkide yaşanan budur

Her duru ve boş hayatın etrafında...

Mor gece siyaha özenir

Düşer omuzlarıma

Ev sahibi kaprisiyle kovar

Kapının önüne koyar seni

Kim bilir kimin

Kimin umurunda adresin

Ya da adressizliğin

Yok olman kimin umrunda

Zaten kaybolmuşken ruhun

Çocukken yitirmişsin

Alnında yazar

Tavırlarında kininde

İhanetinde

Kaybolan ruhun

Kapı zilindeki ismin gibi

Alnının ortasında

Yaftan olmuştur artık

Ve mor gece

Siyaha özentisiyle

Kazanmanın onuruyla

Atar seni sokak ortasına...

8/10/2006 - !!!!

yarın olmalı ve biz bilmeliyiz
umut nerde mutluluk hangi sahilde
ve biz bilmiyoruz hangi kıyıda
neyle avunuyoruz...

neyle avunduğumuzu bile bilmeden
topraklar karanlık
hayatlar karanlık
ne olursa olsun hayatın içinde özünde
yarın mutluluk taşımayacak
damarlarımızda akan asi kana...

doğmak asice
ve sevebilmek asaletin içinde
ızdıraba boğulmak yetersizdir
asi doğdu
yaşıyorsun asi
öfkelisin bildiğin ve tanıdığın herşeye....

8/10/2006 - ayrılanlar için

ayrilanlar icin.......


Terkedilmissindir,yine...gunler gecmek bilmez,geceler gunduzlerden hep daha uzun gelir…yataginda uyuyamazsin,o aklina gelir..gozlerini kapadigin an yaslar akar..actigin zaman yine…ayriligin ertesi gunu en kotu zamandir…kalkarsin yerinden , gozlerin nasil da acir,uyuyali bikac saat olmustur ve deli gibi aglamissindir,radyo hala acik…sonra telefonuna gider elin…hatirlarsin, ayni hizla cekersin elini…,yaslar yine bosalir gozlerinden….onsuzsun… artik ona ait diyilsin,onsuzlugunun ilk gunu hic gecmek bilmez…gozun bi yandan hep telefonda,hep hep…ama hicirsey yok…kafani dagitmak icin cikarsin disari belki hatirlamam diye, iyi gibisindir…sonra bir sarki calar..allah kahretsin nerden cikti simdi bu sarki…goz yaslari….odana gelirsin…aci cekmek hosuna gidermiscesine acarsin sarkinizi dinlersin, teker teker dusunursu onunla oldugun zamanlari…iste gunler boyle gecip gider…birkac ay olmustur..sabahlari aglamiyosun artik…sadece geceleri, resimlerle yetinirsin…sonra bikac hafta daha…geceleri hala agliyosun, radyo hala caliyo…ama mesajlari silicek gucu buldun kendinde..resimleri de…bikac hafta daha…aglamiyosun artik.radyoyu da kapadin..iyisin galiba…gozlerin doluyo sadece o kadar…sabahlari kalkarken gozlerin acimiyo…mutlusun bile denebilir…seni beyenen bi cocuk vardi arkadasin, adi neydi? Onla konusabilirsin aslinda..biraz kendine bakmaya basliyosun yine,kuafore gidiyosun,saclari kestirme zamani,o kdr uzun zaman olmus ki…bir gece ic cekerek yatiyosun..ertesi gunu kalktin, yuzunde garip bi gulumseme,hayirdir…banyoya gidiyosun.. muslugu aciyosun…basini kaldirip aynaya bakiyosun……..O nu gordun ruyanda…evet, onu gordun, bitaneni gordun...elini tuttun, sarildin, optun, saclarini oksadi senin, eskisi gibi…. Goz yaslari…akti akti akti….odana gittin…radyonun dugmesine bastin, yine acikli kanal…acimasiz sarkilar…iste o geceler yine basladi, gecmeyen uzun geceler…resmini ariyosun bulamiyosun…1 tane varmiydi acaba, evet vardi bilgisayarinda sadece 1 tane…acip bakiyosun…aslinda sen onu hic unutmadin…a$iksan yokedemezsin,yangin soner….kulleri kalir…,icin acimaya devam eder…,onun icin akittigin herdamlaya deger diye dusunursun, onun icin agladigin hicbir geceye hicbir gune hicbir saniyeye pisman olmadin ki sen..yine aglayabilirsin o yuzden o hissetmese de..'O' genc yillarinin en taze a$ki olarak kalicaktir hep...onun da seni oyle hatirlamasini umarsin, ve kalbine onu hatirladigin en

8/10/2006 - .......

Seziyorum ki kaçacaksın yalvaramam koşamam ama sesini bırak bende Biliyorum ki kopacaksın tutamam saçlarından ama kokunu bırak bende Anlıyorumki ayrılacaksın Cok yıkkınım yıkılamam ama rengini bırak bende Duyumsuyorum ki yiteceksin en büyük acım olacak içimde ama ısını bırak bende Ayrımsıyorum ki unutacaksın acı kurşun bir okyanus ama tadını bırak bende Nasıl olsa gideceksin Hakkım yok durdurmaya ama kendini bırak bende.

14/8/2006 - ben mi? ewet

ben mi? evet...
bir gün çıkıp gideceğim kapıları, evleri, dergileri, hüzünler bırakarak...
bir çiçek merhaba diyecek...
hoşgeldin diyecek dağ...
orman gülümseyecek...
anımsayışların, bekleyişlerin, ümitlerin ya da ümitsizliklerin
hırsların, yarışların, tasaların kalktığı yerde
tam anlatının, salt anlatının kaldığı yerde başlayacak şiir...
hiç kimseye seslenmeyen, kendi kendine yeten sadece...
kendi mantığı; kendi güzelliği içinde tutarlı...
ama halkın yaşantısı girecektir oraya, çünkü yaşayan büyük
bir şeydir halk...
deniz ve ufuk girecek, karınca yuvaları, gökyüzü, kozalaklar
ve kopuk ve artık hasetsiz bir aşk...
yani sevişmek denizle, koşulsuz, önyargısız, hesapsız...
yani uzanmak ve düşünmek binlerce yıl..
doğan, ölen ve yaşayan şeyleri...
doğumu, ölümü ve yaşamayı
yani dingin ve büyük olan herşeyi anlatmak...
ben mi?evet. çıkıp gideceğim bir gün...
tasasız, gözyaşsız, geride birşey bırakmadan ve birşey beklemeden
ilerde...
sadece yağmur sularından pırıl pırıl bir yürek
artık kendi kendinin anlamı ve nedeni olan bir yürekle...

 ATAOL BEHRAMOĞLU

14/8/2006 - aşk bitti.....

aşk nasıl biterse öyle bitti bu aşk da
Uzun bir hastalık gibi
Aralıksız dinlediğim alaturka bir fasıl gibi
Gökyüzüne bakmayı, dostlara mektup yazmayı
Çiçekleri sulamayı unutmuşluğum gibi
Bitti.

Bir aşk nasıl biterse öyle bitti bu aşk da

Yürümeyi yeniden öğrenen felçli bir çocuk gibi
Sokağa çıkmalıyım şimdi ve çoktandır
İhmal ettiğim dostlara yeni bir adres bırakmalıyım
Pencereleri açmalı, kitapları düzenlemeliyim
Belki bir yağmur yağar akşama doğru
Yarıda bıraktığım şiirleri tamamlarım

Aşk da bitti diyordu ya bir şair
Aşk bitti işte tam da öyle

 AHMET TELLİ

14/8/2006 - özledim seni!!!!!

özledim seni...
ayrılık yüreğimi uyuşturuyor karıncalandırıyor nicedir.
beynimi uyuşturuyor özlemin...
çok sık birlikte olmasak bile
benimle olduğunu bilmenin
bunca zamandır içimi ısıttığını
yeni yeni anlıyorum
Yokluğun,
Hatırladıkça yüreğime saplanan bir sizi olmaktan çıkıp
mütemadiyen bir boşluğa
Sabahları seni okşayarak başlamaları
aksamları her isi bir kenara koyup
seninle baş başa konuşmaları özlüyorum;
oynaşmalarımızı,
yürüyüşlerimizi,
sevimli haşarılığını,
çocuksu küskünlüğünü...
Nasılda serttin başkalarına karşı
beni savunurken;
ve ne kadar yumuşak
bir çift kısık gözle kendini
ellerimin okşayışına bırakırken
Gitmeni asla istemediğim halde
buna mecbur olduğunu görmek
ve sana bunları söylemeden
''git artık'' demek
''beni ne kadar çabuk unutursan, o kadar çabuk
kavuşacaksın mutluluğa''
demek sana nede zor
seni görmemek ve belki yıllar sonra
karsılaştığımızda
bana bir yabancı gibi bakmanı istemek senden...
yeni bir sevdayı yasakladığım kalbime söz geçirmek....

 CAN YÜCEL